Is the Use of Lithium Chloride in Varroa Control a New Hope?

Laboratuvardan Sahaya: Potansiyel, Riskler ve Üretici İçin Pratik Çıkarımlar

From Lab to Field: Potential, Risks, and Practical Takeaways for Beekeepers

Nature Portfolio bünyesindeki Scientific Reports dergisinde “Lityum klorüre maruz kalmanın bal arılarında yol açtığı davranışsal ve moleküler bozulmalar” başlıklı bilimsel makale 27 Ekim 2025 tarihinde yayımlandı. Araştırma ekibi Güney Kore, Türkiye ve Moğolistan’dan bilim insanlarından oluşuyor; deneyler Güney Kore’de gerçekleştirildi.

A scientific article titled “Behavioral and molecular disruptions in honey bees induced by lithium chloride exposure” was published in Scientific Reports (Nature Portfolio) on October 27, 2025. The research team consisted of scientists from South Korea, Turkey, and Mongolia; the experiments were carried out in South Korea.

Çalışma, lityum klorürün (LiCl) Varroa destructor’a karşı etkili olabileceğini, ancak işçi arılarda davranışsal ve biyolojik yan etkilere yol açabildiğini gösteriyor. Düşük doz–kısa süre penceresinde etkiler nispeten sınırlıyken, uzun süreli ve yüksek doz uygulamalarda arı sağlığının olumsuz etkilenebileceği belirtiliyor.

The study shows that lithium chloride (LiCl) may be effective against Varroa destructor, but it can also cause behavioral and biological side effects in worker bees. While effects are relatively limited at low dose–short duration, long-term and high-dose applications may adversely impact bee health.

Varroa akarı, dünya genelinde arıcılık sektörünün en büyük problemi ve koloni kayıplarının başlıca nedenlerinden biri olarak kabul ediliyor. Organik asitler (formik/oksalik), timol ve biyoteknik uygulamalarla mücadele sürerken, yeni etki mekanizmaları arayışı devam ediyor. Bu bağlamda, söz konusu çalışma LiCl’yi potansiyel bir araç olarak gündeme taşıyor.

The Varroa mite is widely regarded as the biggest problem in beekeeping and a leading cause of colony losses worldwide. Although organic acids (formic/oxalic), thymol, and biotechnical methods are used, the search for new modes of action continues. In this context, the study brings LiCl forward as a potential tool.

Araştırmada LiCl, kafes deneylerinde %50 sakkaroz çözeltisi içinde 10 mM, 25 mM ve 50 mM derişimlerde arılara yedirildi. Bu dozlardan 10 mM için üç farklı maruziyet süresi denendi:

In the study, LiCl was fed to caged bees in a 50% sucrose solution at concentrations of 10 mM, 25 mM, and 50 mM. For the 10 mM dose, three different exposure durations were tested:

• 3 gün LiCl, ardından yaşam boyu %50 sakkaroz,
• 3 days of LiCl, then 50% sucrose for the remainder of life,
• 6 gün LiCl, ardından %50 sakkaroz,
• 6 days of LiCl, then 50% sucrose,
• Ölünceye kadar sürekli LiCl.
• Continuous LiCl until death.

Kontrol grupları yaşam boyunca yalnızca %50 sakkaroz aldı.

Control groups received only 50% sucrose throughout life.

Sonuçlarda, işçi arıların koloni savunma davranışında ve saldırganlıkta azalma; moleküler düzeyde oksidatif stres artışı ve bağışıklıkla ilişkili genlerde dalgalanmalar tespit edildi. Yüksek doz ve/veya uzun süreli beslemelerin işçi arıların yaşam süresini kısaltabileceği bildirildi. Buna karşılık, düşük doz ve kısa süre (3 gün) koşullarında, uygulama kesildiğinde belirtilerin azaldığı ve toparlanma gözlendi.

The results indicated reductions in colony defense behavior and aggression; increased oxidative stress at the molecular level; and fluctuations in immune-related genes. High doses and/or prolonged feeding were reported to shorten worker lifespan. Conversely, under low dose and short exposure (3 days), symptoms diminished and recovery was observed after treatment cessation.

Araştırmacılar, daha fazla deney ve saha uygulaması yapıldıktan sonra LiCl’nin, Varroa’nın kimyasallara karşı direnç yönetiminde rotasyona eklenebilecek alternatif bir yaklaşım olabileceğini değerlendiriyor.

The researchers note that, following further experiments and field applications, LiCl may represent an alternative approach that could be added to rotation for resistance management against Varroa.

Akla gelen başlıca sorular şunlar: Koloni savunmasının geçici zayıflaması, yağmacılık riski ve kovan güvenliği açısından sorun yaratabilir mi? Uzun süre veya yanlış doz, bağışıklık sistemi ve yaşam süresi üzerinde olumsuz etki doğurur mu? Arı ürünlerinde kalıntı riski nasıl yönetilecek?

Key questions include: Could temporary weakening of colony defense increase robbing risk and compromise hive security? Could long-term or incorrect dosing negatively affect immunity and lifespan? How will residue risks in bee products be managed?

Sonuç olarak, lityum klorür (LiCl) Varroa mücadelesinde “yeni bir umut” olarak görülebilir; ancak “hemen ve tek çözüm” değildir.

In conclusion, lithium chloride (LiCl) may be viewed as a “new hope” in Varroa control; however, it is not an immediate or stand-alone solution.